Download Χσουν-Το Ημερολόγιο Ενός Τρελού PDF

TitleΧσουν-Το Ημερολόγιο Ενός Τρελού
File Size612.1 KB
Total Pages24
Table of Contents
                            ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΛΑΝΑΣ
	I
		VI
			ΛΟΥ ΧΣΟΥΝ
                        
Document Text Contents
Page 1

ΛΟΥ ΧΣΟΥΝ

狂人日記
迅鲁


ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
ΕΝΟΣ ΤΡΕΛΟΥ




















































ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΛΑΝΑΣ ¤ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: ZHANG HUAIJIANG

Page 2

I

Σήµερα το φεγγάρι λάµπει καταπληκτικά.

Είχα τριάντα χρόνια να το δω, κι όταν το αντίκρισα µου
έφτιαξε το κέφι. Αρχίζω να συνειδητοποιώ πως τα
τελευταία τριάντα-κάτι χρόνια ήµουν στο σκοτάδι. Τώρα
όµως πρέπει να προσέχω πολύ. Αλλιώς, γιατί µε κοίταξε
δύο φορές εκείνο το σκυλί στο σπίτι των Τσάο;

Έχω σοβαρό λόγο να φοβάµαι.

Page 13

VIII

Στην πραγµατικότητα, τα επιχειρήµατά τους είναι πολύ
παλιά...

Ξαφνικά κάποιος µπήκε µέσα. ∆εν ήταν πάνω από είκοσι
χρονών, αλλά δεν µπόρεσα να ξεχωρίσω τα χαρακτηριστικά
του. Χαµογελούσε συνέχεια. Ωστόσο, όταν µε κοίταξε, δεν
µου φάνηκε αληθινό το χαµόγελό του. Τον ρώτησα:
— Είναι σωστό να τρώνε ανθρώπους;
—Αν δεν πέσει λοιµός πώς γίνεται να φάνε ανθρώπους;
απάντησε και χαµογελούσε ακόµη.
Κατάλαβα αµέσως πως ήταν ένας απ’ αυτούς, αλλά έκα-
να κουράγιο και ξαναρώτησα:
—Είναι σωστό;
—Γιατί ρωτάς τέτοιο πράγµα; ∆εν µπορεί... θ’ αστει-
εύεσαι... ωραία µέρα είναι σήµερα.
—Μια χαρά είναι· και το φεγγάρι λάµπει καταπληκτικά.
Αλλά εγώ άλλο σε ρωτάω. Είναι σωστό;
Θορυβήθηκε και µουρµούρισε:
—Όχι...
—Όχι; Τότε γιατί το κάνουν ακόµη;
—Τι εννοείς;
—Τι εννοώ; Αυτή την στιγµή τρώνε ανθρώπους στο Λυ-
κόχωρο, και τα βιβλία είναι γεµάτα µ’ αυτό το πράγµα. Το
γράφουνε µε κατακόκκινο µελάνι.
Η έκφρασή του άλλαξε, χλόµιασε, έφριξε.
—Μπορεί... είπε και µε κοίταζε. Πάντα έτσι ήταν...
—Και είναι σωστό επειδή πάντα έτσι ήταν;

Page 23

ΛΟΥ ΧΣΟΥΝ


鲁迅

























Ο Λου Χσουν [ 迅鲁 ;] γεννήθηκε, στις 25 Σεπτεµβρίου του
1881, στο Σαοξίν της επαρχίας Τσετζιάνγκ, στην ανατολική
ακτή της Κίνας. Το πραγµατικό του όνοµα ήταν Τσου
Σουρέν [周 人树 ]. Ο πατέρας του ανήκε σε παλιά οικογένεια
κρατικών υπαλλήλων µε µεγάλη µόρφωση, αλλά δεν
κατείχε κανένα αξίωµα. Η µητέρα του προερχόταν από
αγροτική οικογένεια, και είχε µάθει να διαβάζει µόνη της.



Ο µικρός Τσου έµαθε τα πρώτα γράµµατα σε ιδιωτικό
σχολείο, πριν παρακολουθήσει µαθήµατα στη Ναυτική
Ακαδηµία του Τζιαγκνάν (1898—1899) και στην Σχολή
Σιδηροδρόµων και Μεταλλείων του Ναντζίνγκ (1899-
1902). Ο θάνατος του πατέρα του, µετά από µακροχρόνια
ασθένεια, για την οποία η παραδοσιακή κινεζική ιατρική —
ασκούµενη από αγύρτες εκείνη την εποχή — δεν µπορούσε
να κάνει τίποτε, έφερε τον Τσου αντιµέτωπο µε τις βαθιά
οπισθοδροµικές αντιλήψεις της κινεζικής κοινωνίας. Έτσι,
το 1902 πήγε στην Ιαπωνία και γράφτηκε στην Ιατρική
Σχολή του Σεντάι. Στη διάρκεια του Ρώσο-ιαπωνικού
Πολέµου (1904—1905), έτυχε να παρακολουθήσει την
εκτέλεση ενός Κινέζου αιχµαλώτου. Η απάθεια µε την
οποία το πλήθος παρακολουθούσε τον φρικτό αποκεφα-
λισµό, τον συγκλόνισε. Εγκατέλειψε την ιατρική σχολή και
άρχισε να µελετά την παγκόσµια λογοτεχνία.
Το 1909 επέστρεψε στην Κίνα, και µέχρι το 1911 εργά-
στηκε σαν δάσκαλος στο Σαοξίνγκ. Από το 1912 µέχρι το
1926 υπηρέτησε στο Υπουργείο Παιδείας, στο Πεκίνο,
µεταφράζοντας παράλληλα Ευρωπαίους ποιητές και πεζο-
γράφους.
Το 1918, δηµοσίευσε το πρώτο του διήγηµα, Το Ηµε-
ρολόγιο ενός Τρελού. Η βαθιά ειρωνική γραφή του, που

Page 24

επιτίθετο στην αναχρονιστική νοοτροπία των διανοου-
µένων, στην κτηνωδία των υπαλλήλων της ∆υναστείας των
Τσινγκ, και στην παραίτηση του φοβισµένου λαού, τον
έθεσε αµέσως στον κέντρο της πνευµατικής επανάστασης,
που διαδραµατιζόταν εκείνη την εποχή.
Στις αρχές τις δεκαετίας του 1920 στρέφεται προς τον
Μαρξισµό και αρχίζει να µάχεται για την πολιτιστική και
πολιτική ανανέωση της Κίνας. Γράφει διηγήµατα, ποιήµατα,
δοκίµια, µελετήµατα για τη λογοτεχνία, ιδρύει αριστερές
οργανώσεις, µεταξύ των οποίων η Ένωση Αριστερών
Συγγραφέων, η Ένωση για την Ελευθερία της Κίνας και η
Ένωση για την Υπεράσπιση των Αστικών ∆ικαιωµάτων, και
παραδίδει µαθήµατα λογοτεχνίας στο εθνικό Πανεπιστήµιο
του Πεκίνου (1920-26), στο Πανεπιστήµιο του Ζιαµέν
(1926), και στο Πανεπιστήµιο της Καντόνας (1927). Όµως,
το 1927, προκαλεί τη µήνη της κυβέρνησης για τις επανα-
στατικές αντιλήψεις του, και αναγκάζεται να παραιτηθεί.
Καταφεύγει στη Σαγκάη. Εκεί, γράφει ακατάπαυτα, εκδί-
δοντας παράλληλα τα πρωτοποριακά περιοδικά Benliu
(1928) και Yiwen (1934), τα οποία προσφέρουν στέγη στους
νέους συγγραφείς, που θα τεθούν αργότερα επικεφαλής της
Κινεζικής Επανάστασης.
Ο Λου Χσουν πέθανε από φυµατίωση, στις 19 Οκτω-
βρίου του 1936, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο έργο, το
οποίο αποθεώθηκε στη µετεπαναστατική Κίνα.

Similer Documents